Home

Dat was het dan...
Achterover leunend op mijn stoel in Plettenbergbay laat ik alle ervaringen nog eens de revue passeren. Was het nou echt de moeite waard om meer dan twee maanden vrijwilligerswerk te doen in Zuid-Afrika?

Zoals ik in mijn allereerste bericht aangaf, begon ik aan dit avontuur zonder hoge verwachtingen. Ben blij dat het me gelukt is om (tijdelijk) mijn westerse manier van denken uit te schakelen. De (te) planmatige, (te) prestatiegerichte, (te) ambitieuze, (te) efficiënte aanpak die in Nederland vaak wordt gehanteerd is hier slechts incidenteel aanwezig. Soms is het best moeilijk om je mond te houden, vooral wanneer je met één woord het hele proces zou kunnen versnellen. Je bent te gast dus het enige wat je kan doen is je bescheiden opstellen en te helpen waar je kan. Behalve het absorberen van de spelregels van een andere samenleving heb ik ook veel geleerd in het samenleven in het vrijwilligershuis.

First of all, iedereen enorm bedankt voor alle reacties, mailtjes en smsjes. Het toch best fijn om iets te vernemen uit Nederland. Het motiveert ook om weer een nieuw bericht te schrijven.

Nou vooruit dan maar. Een heel kort bericht dat weinig te maken heeft met het vrijwilligerswerk.

De verkiezingen zijn over het algemeen goed verlopen. Zoals verwacht wordt Jacob Zuma de nieuwe president van Zuid-Afrika. Het ANC heeft behoorlijk wat terrein verloren, en dat is goed nieuws voor de democratie en dit land.

Afgelopen donderdag hebben we kennis gemaakt met de nieuwe groep studenten op Habelgaarn. Mijn eerste indruk van deze is groep is erg positief. De mensen komen geïnteresseerd en gemotiveerd over.  Ben benieuwd of dat over twee weken nog zo is. De ochtend begon met het opstellen van de huisregels die de komende twee maanden gelden. Er is ook een regel dat je niet met een kater op het project mag verschijnen. Een aantal mensen hadden hier wel moeite mee. We hebben een compromis gesloten: een kater mag wel, zo lang het maar niet zichtbaar is.

Afgelopen zondag heb ik bewust geen blog geplaatst. Het is best wel lekker om je niet afhankelijk van het internet te voelen. Ook was het heerlijke weer extra aanleiding om niet naar het zweterige internet café te gaan. Lees je dat nou goed? Bertjan zonder Internet? Nu kan het nog. Omdat ik vorige week niks heb gepost, deze keer een extra lange uitgave! Heb je geen zin om te lezen? Het gaat nog steeds prima met mij. Het bevalt me erg goed op het project. Ik blijf zelfs twee weken langer. Meer weten over alcohol consumptie in de townships, de ontwikkelingen op mijn project, de contrasten in deze samenleving en de aankomende verkiezingen? Stay tuned.

Blame it on the Alcohol?

De eerste drie dagen van de week ben ik druk bezig geweest met het geven computerlessen. Het is leuk om te zien dat de techniek van het herhalen haar vruchten afwerpt. Verder zijn er in die dagen geen zaken gebeurt die het (apart) vermelden waard zijn

Het is weer zondag dus tijd voor een nieuw blogje. Afgelopen maandagavond zijn we een aantal vrijwilligers naar de bioscoop geweest. Op maandag kost een bezoekje aan de bioscoop slechts R 15 (omgerekend 1,30 euro). Helaas werd het op een gegeven moment duidelijk waarom het zo goedkoop is. Juist op het moment dat er een aantal cruciale momenten in de film (Changeling) tot ontplooiing zouden komen viel het geluid uit. Gelukkig werd dit na een tijdje hersteld en kregen we zelfs een vrijkaartje voor een volgend bezoek.
 
Op Habelgaarn heb ik deze week een aantal computers gereed gemaakt voor gebruik. Een donateur had de school een aantal oude computers geschonken alleen was er geen kennis aanwezig om er software op te installeren. Ik heb alle pc’s voorzien van een schone installatie Windows XP en Microsoft Office 2003. Er bestaat trouwens ook een Windows XP Africa. Dit is een behoorlijk afgeslankte vorm van de versie die wij in Nederland kennen.
 

Het is echt behoorlijk moeilijk om een week samen te vatten. Zoveel indrukken! Afgelopen zondagavond, vlak nadat ik mijn blogje had geplaatst, verongelukte er een jongen achter ons huis. Hij was met zijn motor van de weg geraakt en in een greppel tegen een stenen muurtje aangebotst. Ik zag dat zijn ouders vol ongeloof en tranen geknield boven zijn lichaam zaten. Dat zijn vreselijke beelden en zet altijd aan tot denken. Er vallen hier in Port Elizabeth een heleboel slachtoffers in het verkeer. Dit komt voornamelijk door roekeloos rijgedrag. Het is hier normaal om met een aantal drankjes op achter het stuur te gaan. Af en toe word ik gewoon wakker van optrekkende auto’s en motors. Het lijkt dan wel een racebaan achter ons huis.

Afgelopen donderdag heb ik een ontzettend leuke rondleiding gehad van Avril (De Zuid Afrikaanse projectleider van Ready Schools). In het plaatsje Bethelsdorp hebben we een kerk bezocht, waar de dominee heel gepassioneerd vertelde over Mr. Johannes Van der Kemp. Dit was een Nederlandse arts die rond 1800 heel veel betekent heeft voor dit dorpje. Zo heeft hij onderwijs geïntroduceerd en Khoikhoi (oorspronkelijke bevolking van Zuid Afrika) geleerd hoe ze zelf groenten en fruit konden verbouwen. Hierdoor is voor een deel van de bevolking een economische onafhankelijkheid ontstaan. De dominee toonde ons ook een bijbel uit 1647. Indrukwekkend!

Het is echt waar: Laat alles los wat je in Nederland gewend bent en laat al je verwachtingen varen. Dit land is zo compleet anders dan Nederland.

Na een reis van bijna 19 uur kwam ik eindelijk aan op het vliegveld van Port Elizabeth. Het was wel even omschakelen want het was heel warm. Ik werd opgehaald door Jacco van Ready For Life (R4L). De eerste fout die ik maakte was dat ik aan de linkerkant van de auto wilde instappen. Ze rijden hier links dus het stuur zit aan de andere kant. Het was een kort ritje naar de vrijwilligers accomodatie.

De eerste dag heb ik kennis gemaakt met de vijf vrijwilligers waarmee ik de komende tijd mee bivakkeer. De vrijwilligers accomodatie ziet er goed verzorgd uit en in vergelijking met de Townships (sloppenwijken) hebben we het hartstikke luxe. De eerste avond hebben we pizza gegeten aan de kust. Je hebt hier echt een gigantisch mooie kust er komen veel surfers op af.

Ik ga naar Zuid Afrika! Het is allemaal heel snel gegaan. Twee weken geleden nam ik contact op met Be More en nu staat al vast dat ik over vier weken, op 1 maart om precies te zijn, vertrek. Ik zal acht weken vrijwilligerswerk gaan doen bij R4L Ready Schools in en om Port Elizabeth aan de zuidkust van Zuid-Afrika (Zie Google Maps). Deze stad heeft ongeveer 1 miljoen inwoners en wordt ook wel 'Die Baai' genoemd. Het klimaat is een stuk beter dan in Nederland (Zie South African Weather Service)

R4L Ready Schools